نخواهد شد « . ( 1 ) و فرمود : » خداى تعالى از بنده بازخواست خواهد كرد كه : چرا وقتى كار زشت و گناه را ديدى منع نكردى ؟ « و فرمود : » خدا خواص را به گناه عوام عذاب نمىكند تا معاصى و منكرات در ميانشان آشكار و هويدا شود ، و خواص قدرت بر انكار و جلوگيرى داشته باشند و انكار و نهى نكنند « . امير مؤمنان عليه السّلام در يكى از خطبه هاى خود فرمود : « كسانى كه پيش از شما به هلاكت رسيدند به اين سبب بود كه مرتكب گناهان شدند و علماى ايشان آنها را نهى نكردند ، و چون گناهشان ادامه يافت و علما آنان را منع نكردند ، عقوبتهاى الهى بر آنها نازل شد ، آنگاه امر به معروف و نهى از منكر كردند . . » . و فرمود : « من ترك إنكار المنكر بقلبه و يده و لسانه فهو ميّت بين الأحياء » « هر كه انكار و بد شمردن كار زشت و منكر را به دل و دست و زبان ترك كند ، او مرده اى است در ميان زندگان » . و فرمود : أمرنا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم أن نلقى أهل المعاصى بوجوه مكفهرّة « « رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم به ما فرمان داد كه ترشروى و عبوس با گناهكاران برخورد كنيم » . و فرمود : « نخستين چيزى كه از جهاد به آن دست مىيابيد جهاد با دستتان و سپس با زبانتان و بعد با دلتان خواهد بود ، پس هر كه در دل كار نيك را نيك و كار بد را بد نشمرد ، خداوند دل او را واژگون كند و او را از بلندى به پستى سقوط دهد » . و امام باقر عليه السّلام فرمود : « خداوند به شعيب وحى فرستاد كه من صد هزار نفر از قوم تورا عذاب خواهم كرد : چهل هزار از بدان آنها ، و شصت هزار از خوبانشان . عرض كرد : پروردگارا نيكان را چرا ؟ خطاب رسيد براى اينكه با گناهكاران مسامحه

--> ( 1 ) اين حديث در » فروع كافى « - باب امر به معروف - از حضرت رضا ( ع ) روايت شده ، و حديث قبل از آن نيز در » فروع كافى « آمده است . .